ŞİMDİ KOMŞULUĞU GELİŞTİRME ZAMANI
GÖNÜL KOMŞULUĞU DA, YAKIN EDER IRAĞI KOMŞU BAŞA TAÇ İMİŞ
KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE MUHTAÇ İMİŞ
GİDİLEN YERE, ELİ BOŞ GİDİLMEZ İMİŞ
PERŞEMBELİK ADETİ “YAŞATILMALI” İMİŞ
ECDAT PERŞEMBELİK ADETİ BİR SOSYAL SORUMLULUKTUR DEMİŞ Eskiden köylerde ve mahallelerde yaşayan insanlar, perşembe günleri köy veya mahalledeki ihtiyaç sahibi kimselerin evlerine küçük ikramlıklarla ziyaretlerine giderler ve bu ziyaretleşmeye de “Perşembelik” denirdi.
Özellikle ziyarete giden komşu kadınlar, evinde ne varsa çıkınlarının içine koyarak ne götürdüğünü de göstermeden koltuk altlarına alarak ihtiyaç sahibi komşulara perşembelik hediye veya sadakalarını götürerek ziyaretleşirlerdi.
Bu adet sayesinde hem fakiri ziyaret, ihtiyacı tespit, hem de cumaya sadaka ile hazırlanırdı.
Komşunun komşu üzerindeki hakkı, annenin evlatları üzerindeki hakkı gibidir. Anne ile evladın birbirlerini nasıl sevip saymaları, haklarına önem verip incitmemeleri gerekiyorsa, komşular da birbirlerini öyle sevip saymalı, karşılıklı haklarına öyle dikkat etmeliler.
Komşu hakkı, kul hakkından sayıldığından dolayı ecdadımız komşuyu kırıp incitmekten hep titremiştir. Bunun için imkân sahibi komşular, ihtiyaç sahibi komşularının yardımına koşup dualarını almak için sanki yarışa girmişlerdir. Böylece ülke halkının birlik beraberliğini önce kendi aralarındaki komşu haklarına dikkat ederek sağlamışlardır.
İkinci bir rivayette de PERŞEMBELİK; Anadolu’da, bir yere ziyarete giderken eli boş gidilmemesi gerektiğine dair âdetimizi ifade eder.
Geleneklerimiz bize öğretiyor ki
Misafirliğe eli boş gidilmez
Fakat, misafir olduğumuz
Bu dünyadan da eli boş gidilmez (Ö.Karaca)
Kaynak Kişi: Öksüt Köyünden Mehmet Saka
Derleyen: Kayseri Somut olmayan Kültürel Mirasımızı ve Unutulmaya Yüz tutan adet ve geleneklerimizi araştırma Komisyonu üyesi Nezir Ötegen
GÖNÜL KOMŞULUĞU DA, YAKIN EDER IRAĞI KOMŞU BAŞA TAÇ İMİŞ
KOMŞU KOMŞUNUN KÜLÜNE MUHTAÇ İMİŞ
GİDİLEN YERE, ELİ BOŞ GİDİLMEZ İMİŞ
PERŞEMBELİK ADETİ “YAŞATILMALI” İMİŞ
ECDAT PERŞEMBELİK ADETİ BİR SOSYAL SORUMLULUKTUR DEMİŞ Eskiden köylerde ve mahallelerde yaşayan insanlar, perşembe günleri köy veya mahalledeki ihtiyaç sahibi kimselerin evlerine küçük ikramlıklarla ziyaretlerine giderler ve bu ziyaretleşmeye de “Perşembelik” denirdi.
Özellikle ziyarete giden komşu kadınlar, evinde ne varsa çıkınlarının içine koyarak ne götürdüğünü de göstermeden koltuk altlarına alarak ihtiyaç sahibi komşulara perşembelik hediye veya sadakalarını götürerek ziyaretleşirlerdi.
Bu adet sayesinde hem fakiri ziyaret, ihtiyacı tespit, hem de cumaya sadaka ile hazırlanırdı.
Komşunun komşu üzerindeki hakkı, annenin evlatları üzerindeki hakkı gibidir. Anne ile evladın birbirlerini nasıl sevip saymaları, haklarına önem verip incitmemeleri gerekiyorsa, komşular da birbirlerini öyle sevip saymalı, karşılıklı haklarına öyle dikkat etmeliler.
Komşu hakkı, kul hakkından sayıldığından dolayı ecdadımız komşuyu kırıp incitmekten hep titremiştir. Bunun için imkân sahibi komşular, ihtiyaç sahibi komşularının yardımına koşup dualarını almak için sanki yarışa girmişlerdir. Böylece ülke halkının birlik beraberliğini önce kendi aralarındaki komşu haklarına dikkat ederek sağlamışlardır.
İkinci bir rivayette de PERŞEMBELİK; Anadolu’da, bir yere ziyarete giderken eli boş gidilmemesi gerektiğine dair âdetimizi ifade eder.
Geleneklerimiz bize öğretiyor ki
Misafirliğe eli boş gidilmez
Fakat, misafir olduğumuz
Bu dünyadan da eli boş gidilmez (Ö.Karaca)
Kaynak Kişi: Öksüt Köyünden Mehmet Saka
Derleyen: Kayseri Somut olmayan Kültürel Mirasımızı ve Unutulmaya Yüz tutan adet ve geleneklerimizi araştırma Komisyonu üyesi Nezir Ötegen
