Vedat Muriç’in bir röportajı var, ne zaman önüme düşse o röportaj aklıma geliyor. Babası o 7 yaşındayken sahada kalp krizi geçirmiş, savaş zamanı sırplsr evlerine baskın düzenlemiş. “Kim varsa öldürüyorlardı, Allah’ın sevdiği kullarmışız ki sadece değerli eşyaları aldılar, bize 2 saat süre verip evi bombaladılar” diyor.
“Arnavutluk’ta bir eve sığındık. 50 kişiydik sülalece. NATO 50 kişiye günlük yalnızca 2 litre süt veriyordu. Bununla yetinmek zorundaydık. Sabah, öğlen, akşam soğan ekmek yerdik. Annem ağlardı hep. Amcalarımız kahve içerken şeker atmazlardı, bize getirirlerdi, onunla mutlu olurduk.”
Röportajda tebessüm ettiren bir yer var, rahmetli İlhan Cavcav bunu aramış..
“Yola çıkmadan önce biri aradı. Arnavutça, ‘Nasılsın’ dedi. Sabah 8.30. Uykudan uyanmışım. Tanımıyorum ki, ‘kim bu’ diyorum. ‘Kimsin sen ya’ dedim. ‘İlhan Cavcav ben’ dedi. Allah dedim fırladım yataktan” gsgshhshs ulan vedat
Spor
Yayınlanma: 15 Ocak 2026 - 15:10
Mourinho yine yapacağını yaptı!
Spor
15 Ocak 2026 - 15:10
İlginizi Çekebilir











