DEVELİ OVASI VE EKONOMİK GELİŞMESİ-2İLİPINAR KÖYÜ 1911 DEN SONRA KISA SÜREDE NASIL YOK OLDUOvada nüfus ve yerleşme :Uzun zaman bataklık, sazlık ve bunların doğurduğu sıtma tehlikesi sebebiyle Develi ovası son derece seyrek nüfuslu ola- rak kalmış, nüfus ova kenarlarındaki daha yüksek ve sivrisineksiz- olan yamaçlara çekilmiştir. Ovada yerleşmeyi önleyen tek sebep uzun zamanlar tahribat yapan sıtmanın kırıcı tesirleridir. Ovanın münbit yerlerine yerleşmek, topraklarından faydalanmak isteyenler herhangi bir sebeple beliren bataklık ve bundan doğan sıtma karşısında ya yerleştikleri yeri terkedip dağılmak, kaçmak zorunda kalmış, yahut da bulundukları yerde kısa zamanda telef olmuşlardır.
Bunun ovada misâlleri çoktur. Meselâ : Ovanın kuzeydoğu bölümünde ve Develi kasabasının 9 Km güneyinde bulunan İlipınar köyü (Kieperin 1911 tarihli haritasında Egri Pınar veya İli Pınar şeklinde geçer), 60 sene kadar önce büyük bir köy iken burada bir su menbaının çıkması yüzünden o çevrede bir bataklık teşekkül etmiş ve köyün dağılmasına, hatta mahvolmasına sebep olmuştur. Bugün orada büyük bir köy yerine geniş bir mezarlık vardır. Ovanın güneydoğu bölümünde bugünkü İlyaslı köyünün 3 Km batısındaki Koçak köyü ve 5 Km batısındaki Senir köyünün de yerlerinde bugün mezarlıklar kalmıştır. Bu arada yine bu bataklık tehlikesi yüzünden ovanın bu bölümündeki Koca Hacılı köyü 60 sene kadar önce 150 hanelik bir köy iken şimdi bu 50-60 haneye inmiş (takriben 800 nüfuslu iken 1940 de 327 ye düşmüş), yine bu devre içinde eski 100-120 hanelik Musa Hacılı köyü de küçülmüştür.İşte nüfusun ovadan kenarlara doğru çekilmesi zarureti ve ovadan, tâbir caizse, kaçmaları sonucu olarak, Develi ovası, bütün zirai kabiliyetine rağmen iyice tenhalaşmış, Türkiye ölçüsünde alınırsa, memleketin en seyrek nüfuslu yerlerinden biri halinde kalmıştır.
Kaynak: Develi Ovası ve Ekonomik gelişmesi, Reşat İzbırak-1953Asistan; Esma Karabacak
Derleyen Nezir Ötegen 16.5.2024
Bunun ovada misâlleri çoktur. Meselâ : Ovanın kuzeydoğu bölümünde ve Develi kasabasının 9 Km güneyinde bulunan İlipınar köyü (Kieperin 1911 tarihli haritasında Egri Pınar veya İli Pınar şeklinde geçer), 60 sene kadar önce büyük bir köy iken burada bir su menbaının çıkması yüzünden o çevrede bir bataklık teşekkül etmiş ve köyün dağılmasına, hatta mahvolmasına sebep olmuştur. Bugün orada büyük bir köy yerine geniş bir mezarlık vardır. Ovanın güneydoğu bölümünde bugünkü İlyaslı köyünün 3 Km batısındaki Koçak köyü ve 5 Km batısındaki Senir köyünün de yerlerinde bugün mezarlıklar kalmıştır. Bu arada yine bu bataklık tehlikesi yüzünden ovanın bu bölümündeki Koca Hacılı köyü 60 sene kadar önce 150 hanelik bir köy iken şimdi bu 50-60 haneye inmiş (takriben 800 nüfuslu iken 1940 de 327 ye düşmüş), yine bu devre içinde eski 100-120 hanelik Musa Hacılı köyü de küçülmüştür.İşte nüfusun ovadan kenarlara doğru çekilmesi zarureti ve ovadan, tâbir caizse, kaçmaları sonucu olarak, Develi ovası, bütün zirai kabiliyetine rağmen iyice tenhalaşmış, Türkiye ölçüsünde alınırsa, memleketin en seyrek nüfuslu yerlerinden biri halinde kalmıştır.
Kaynak: Develi Ovası ve Ekonomik gelişmesi, Reşat İzbırak-1953Asistan; Esma Karabacak
Derleyen Nezir Ötegen 16.5.2024
